به سلامتی


به سلامتی اون دلی که هزار بار شکست ولی هنوزم شکستن بلد نیست ...
                                            
                                         
                                                
به سلامتی اونایی که درد دل همه رو گوش میدن اما معلوم نیس خودشون کجا درد دل میکنن ...
                                         
 
به سلامتی اونایی که به پدر و مادرشون احترام میذارن و میدونن تو خونه ای که بزرگترها کوچک شوند؛ کوچکترها هرگز بزرگ نمیشوند ...
                                        
 به سلامتی اونایی که چه عشقشون پیششون باشه چه نباشه چشمشون مثل فانوس دریایی نمی چرخه ...                                      
 
به سلامتی حلقه های زنجیر که زیر برف و بارون میمونن زنگ میزنن ولی هم دیگه رو ول نمیکنن ...
                                         
                                      
به سلامتی کسی که وقتی بهش زنگ میزنی و خوابه ، ولی واسه اینکه دلت رو نشکنه میگه: خوب شد زنگ زدی؛ باید بیدار میشدم ...



 
به سلامتی‌ اون پسری که وقتی‌ تو خیابون نگاهش به یه دختر ناز و خوشگل میفته بازم سرشو میندازه پایین و زیر لب میگه: اگه آخرشم باشی‌ انگشت کوچیکه عشقم نمیشی ...
                                     

 به سلامتی دریا که همه با لبش خاطره دارن !
                                     
 
به سلامتی همه اوونایی که دلشون از یکی دیگه گرفته ولی برای اینکه خودشون رو آروم کنن میگن بخاطر غروب پاییزه ...
                                    

 به سلامتی دوست خوبی که مثل خط سفید وسط جاده است تکه تکه میشه ولی بازم پا به پات میاد ...


 به سلامتی سرنوشت که نمی‌شه اونو از سر نوشت ...
                                       

 
به سلامتی اونهائی که «دوستت دارم» رو درک می کنند و اونو به حساب کمبودهات نمی ذارن ...
                                       
                                    

 به سلامتی  دل دوست نازنینی که گفت: قبر منو خیلی بزرگ بسازین... چون دارم یه دنیا آرزو با خودم به گور میبرم !
                                        

 به سلامتی مداد پاک کن که به خاطر اشتباه دیگران خودشو کوچیک و کوچیکتر میکنه ...
/ 1 نظر / 12 بازدید
سمانه

به سلامتی اونهائی که «دوستت دارم» رو درک می کنند و اونو به حساب کمبودهات نمی ذارن ...